cukrzyca
Cukrzyca – 
Alveo Od kilkudziesięciu lat choruję na cukrzycę insulinozależną i nadciśnienie tętnicze. Codziennie rano mierzę sobie poziom cukru we krwi i ciśnienie. Kiedy piję ALVEO poziom cukru stabilizuje się ”nie skacze” i obniża się znacznie z poziomu 120-150 jednostek na poniżej 100. Również obniża się i stabilizuje się poziom ciśnienia 145/85 z e 150-160. Odczuwam znaczne polepszenie samopoczucia, lepiej śpię, mam więcej energii.
Mirosława Paszkiewicz 70 lat
Warszawa
Jaką rolę może odegrać Alveo w profilaktyce cukrzycy?
- Niezwykła zawartość składników, jakie znajdują się w Alveo, prowadzi do stabilizacji praktycznie wszystkich procesów patologicznych, które zostały opisane w tej chorobie. Spróbujmy podsumować charakter działania suplementów występujących w Alveo: odbudowa i wzmocnienie układu immunologicznego (odpornościowego), działanie antyutleniające i wzmacniające naczynia krwionośne, zrównoważenie nadmiaru wolnych rodników tlenu powodujące zmniejszenie uszkodzeń nabłonka naczyń krwionośnych, zmniejszenie nadwagi i utrzymanie właściwej wagi, zachowanie równowagi hormonalnej, stabilizacja
cukru we krwi, odbudowa i regeneracja komórek – detoksykacja. Działanie antyinfekcyjne powoduje zdrowienie trzustki i zmniejszenie poziomu cukru we krwi. Kolejne działanie to przywrócenie prawidłowej hemostazy w organizmie oraz poprawa procesów trawienia.
Czy regularne przyjmowanie Alveo może doprowadzić do sytuacji, że chory na cukrzycę nie będzie musiał brać zastrzyków z insuliny?
- Już w pierwszych tygodniach przyjmowania Alveo obserwuje
się obniżenie stosowania insuliny nawet do 30-40 proc. Jej całkowite odstawienie zależy od stopnia zaawansowania choroby oraz od tego, czy będziemy stosowali się do powyższych zaleceń. Odpowiednie odżywianie, higiena życia, odpoczynek i przyjmowanie
Alveo pozwalają na uniknięcie ostrych powikłań cukrzycy przebiegających z hiperglikemią
AKADEMIA MEDYCZNA we Wrocławiu Katedra i Klinika Endokrynologii Wieku Rozwojowego. Ocena wyrównania metabolicznego oraz stanu zdrowia u pacjentów z cukrzycą typu 1 przyjmujących preparat ALVEO
Materiał i metoda: W okresie od maja do lipca 2003 roku ( 3 miesiące) 31 pacjentom w wieku od 13- 21 lata (Sr 17,06 lat ą 2,61 ), leczonych z powodu cukrzycy typu 1 od roku do 14 lat ( średnio 6,06 lat ą 4,5 ) podawano preparat ALVEO firmy Akuna . Pacjenci zostali wybrani losowo w czasie kolejnych wizyt w poradni Diabetologicznej dla dzieci i młodzieży we Wrocławiu. Badani przyjmowali 1 miarkę preparatu około pół godziny przed śniadaniem.
Wyniki: Znaczna liczba ankietowanych podkreślała, że w czasie przyjmowania ziół ich samopoczucie było zdecydowanie lepsze , część pacjentów zaznaczała że mimo bardzo licznych stresów( zakończenie roku szkolnego, okres egzaminów ) nie czuli zmęczenia.U badanych pacjentów nie wystąpiły żadne objawy uboczne. Wszyscy pacjenci przed włączeniem mieli prawidłową masę ciała ,w czasie stosowania ALVEO u 26 pacjentów( 84%) masa ciała nie uległa zmianie, 5 ( 16%) dziewczynek zgłosiło ubytek masy ciała w okresie przyjmowania preparatu o 2 kg, mimo że nie stosowały w tym okresie żadnych diet niskokalorycznych.
Żaden pacjent w okresie przyjmowania preparatu nie zachorował na chorobę infekcyjną, również żaden nie zgłaszał zaburzeń funkcji przewodu pokarmowego oraz układu moczopłciowego.
Pacjentka leczona z powodu łuszczycy zwróciła uwagę na wyrażne złagodzenie zmian łuszczycowych i wyrażne zmniejszenie się łuszczenia skóry w okolicy owłosionej skóry głowy.
Pacjent leczony z powodu pelineuropatii zauważył złagodzenie objawów bólowych. U badanych nie stwierdzono żadnych reakcji alergicznych mimo tego że część pacjentów okresowo przyjmowała leki przeciw alergiczne.
Omówienie: Zaburzenia metaboliczne w cukrzycy wpływają negatywnie na reakcje odpornościowe organizmu, szczególnie upośledzają odporność komórkową. Ważnym składnikiem odżywczym uzupełniającym pożywienie chorego na cukrzycę w witaminy oraz mikroelementy może być preparat ziołowy ALVEO. Składniki ziołowe wchodzące w skład preparatu stymulują odporność organizmu, oraz uzupełniają dietę w niezbędne składniki odżywcze.
Przyjmowanie preparatu ALVEO w cukrzycy może zmniejszyć lub ograniczyć działanie wolnych rodników tlenowych, nie powodując przy tym żadnych skutków ubocznych. Wydaje się, że stosowanie preparatu ALVEO powinno być również zalecane u osób leczonych na choroby metaboliczne, w przebiegu których dochodzi do zaburzeń w wielu przemianach ustroju.
Zioła wchodzące w skład ALVEO wpływają korzystnie na metabolizm tłuszczów, węglowodanów oraz poprawę homeostazy organizmu. Podawanie preparatu ALVEO chorym na cukrzycę wydaje się być bardzo korzystne szczególnie w okresach zwiększonego zapotrzebowania na witaminy oraz mikro i makroelementy.
Sam fakt poprawy samopoczucia , braku zmęczenia wiosennego ,braku objawów ubocznych oraz zwiększenia odporności powinien przemawiać za celowością podawania ALVEO chorym na cukrzycę szczególnie w okresach sprzyjających infekcjom( wiosna, jesień) jak również okresach większego narażenia na stres (egzaminy) . W badanej grupie wszyscy pacjenci podkreślili wyraźną poprawę samopoczucia i wyrażali chęć ponownego przyjmowania preparatu.
Dr hab.n.med. Anna Noczyńska
Katedra i Klinika Endokrynologii Wieku Rozwojowego
50 376 Wrocław
ul.Wrońskiego 13 c
Cukrzyca to przewlekła choroba metaboliczna wywołana brakiem lub nieprawidłowym działaniem insuliny. Schorzenie to charakteryzuje się podwyższonym stężeniem glukozy (hiperglikemią) we krwi. Insulina to wytwarzany w trzustce hormon, który bierze udział w regulacji wszystkich procesów przemiany materii zachodzących w organizmie człowieka. Aby glukoza mogła być źródłem energii, niezbędna jest odpowiednia ilość prawidłowo spełniającej swoje funkcje insuliny. Szacuje się, że w Polsce na cukrzycę choruje około 1.5 miliona osób
Przyczyny
Obecnie wyróżnia się dwa najbardziej rozpowszechnione rodzaje cukrzycy, należą do nich cukrzyca typu 1 i 2. Przyczyny owego schorzenia są różne w zależności od typu choroby.
Cukrzyca typu 1, zwana również insulinozależną lub typu dziecięcego jest powodowana całkowitym brakiem insuliny na skutek uszkodzenia odpowiednich komórek trzustki. Występuje ona głównie u dzieci i młodzieży, stąd jej nazwa. Proces powstawania choroby nie jest do końca znany, wiadomo jedynie, iż jest ona uwarunkowana genetycznie, co skutkuje zaburzeniami mechanizmu odpornościowego i w efekcie uszkodzeniem komórek beta trzustki.
Cukrzyca typu 2, zwana także insulinoniezależną to najbardziej rozpowszechniona postać tej choroby. Przyczyną owej choroby jest zazwyczaj zaburzenie wydzielania insuliny przez komórki beta trzustki lub wykorzystania insuliny przez tkanki. Cukrzyca tego typu występuje najczęściej u osób starszych, otyłych lub z innymi zaburzeniami metabolizmu. W początkowej fazie owej choroby insulina wydzielana jest w zwiększonej ilości, ale niewystarczającej do jednocześnie zwiększonych potrzeb organizmu (insulinoodporność).
Występują również inne typy cukrzycy, mniej rozpowszechnione takie jak np. specyficzna odmiana tej choroby występująca tylko u kobiet w ciąży i ustępująca po porodzie lub rodzaje cukrzycy związane z przyjmowaniem niektórych leków albo z operacyjnym usunięciem trzustki.
W związku z tym, iż zarówno cukrzyca typu pierwszego jak i drugiego ma podłoże genetyczne, ryzyko wystąpienia owej choroby jest znacznie większe u osób spokrewnionych z chorymi na cukrzycę.
Istotnym czynnikiem ryzyka jest również wiek. Ryzyko zachorowania na tę chorobę wzrasta z wiekiem dlatego też osoby powyżej 45 roku życia powinny raz w roku badać poziom cukru we krwi. Niektóre źródła podają również, że szczególnie narażoną grupą wiekową są osoby powyżej 65 roku życia.
Rozwojowi choroby sprzyja także otyłość, nadciśnienie tętnicze oraz pozbawiony ruchu, siedzący tryb życia.
Cukrzyca występuje również znacznie częściej u osób, u których w przeszłości występowały zaburzenia tolerancji glukozy.
Inne czynniki ryzyka to: przewlekłe choroby trzustki i wątroby, wysoki poziom cholesterolu we krwi lub nagła utrata wagi, osłabienie oraz wiele innych
http://www.4poziom.net/slowniczek,c,cukrzyca.html